Marleen, 14 oktober 2008
Botswana Serowe

Cattleposten

In Nederland heb je de dol dwaze dagen bij de bijenkorf. Maar hier zijn de acht achterlijke afrikaanse dagen net achter de rug en die zijn nog veel erger. Naast gek doen heb ik natuurlijk ook heerlijk genoten.

De vrijdag na mijn verhaal, 3 oktober dus, was Luke (zoon van Gavin) terug van jagersseizoen en kwam naar het hotel. Net als wij voor onze wekelijkse braai. Altijd gezellig als er mensen terug komen naar huis en dan wat te vieren en in te halen hebben! Ook Adair en Nora kwamen een avondje weg van de lodge om gezellig wat te drinken. Na de braai werd het tijd voor wat uitdaging. Coinage is dan de eerste, maar ook de beste oplossing. (over 2 weekjes leer ik het jullie ook! En iedereen doet mee! Geen smoesjes!) Adair, Luke en ik, nou dan weet je het wel. Ik was vaak genoeg de sjaak en had dan ook al snel genoeg van het spel deze keer. Het was rond 12 uur toen het spel bloedde dood bij de laatste regel van Luke. Drie keer raak = in zwembad springen! Jasses!! Koud zeker niet, het was warm genoeg die avond. Maar wie springt daar nu vrijwillig in.
Maar je raadt het al, in plaats van de regel volgen, begon een ander spel. Eerst was Daan de klos, maar het lukte niet om haar erin te krijgen. Vervolgens Adair, waar we wel in slaagde hem in het zwembad te gooien. Danielle sprong er maar meteen achteraan. Luke kreeg spijt dat hij hurkte op het randje van het zwembad om hen een handje te helpen eruit te komen….. hij kende Marleen niet goed genoeg….PLONS!!!
1+2=3 ik wist dat ik de volgende zou zijn. Uiteindelijk hebben we tot een uur of half twee in het water gespeeld als een paar kleine kinderen, die we op dat moment ook waren

Zaterdag zijn we naar de cattlepost gegaan. En je weet dat Luke thuis is, want hij nodigt iedereen uit. Hoe meer zielen, hoe meer vreugd natuurlijk!! Nora, Adair, Aaron, natuurlijk wij, Gavin, Justine en Luke. Tijdens het croquet spelen had ik het beste team, samen met Daan. Al snel hadden we een teamnaam gekregen. De OELEWAPPERS!!! Dat zegt meer dan duizend woorden, ik hoef dus ook niet uit te leggen hoe goed wij speelden. Al gingen enkele toevalsschoten soms zomaar door het goaltje heen! Ach ja, het gaat ook om het spel en de schik. ’s Avonds lagen we met 7 man op een rij heerlijk te slapen en te genieten in onze bedjes. De volgende ochtend begonnen ze met het reservoir opnieuw te vullen, wat in de zomer dient als zwembad, in plaats van wateren van planten in het droogteseizoen. Er zat nog maar een laagje in. Bikini aantrekken was te veel moeite, daarom maar zo erin. Heerlijk verkoelend!!
Die ochtend zijn Adair en Luke ook de val gaan checken, die ze gezet hadden om luipaard te schieten. Er leven meerdere luipaarden om de cattlepost en er worden op het moment erg veel kalveren gedood en opgegeten. Wanneer dat gebeurd is het toegestaan om het luipaard te schieten. Helaas was het niet gelukt. Het luipaard was er wel geweest, het geweer was afgegaan maar het had gemist. Volgende keer beter.
Ook terug van cattlepost begonnen alle telefoontjes en smsjes tussen de oelewapper en de grote oelewapper met ‘He oelewapper’. Daarom hadden we maandags toen we maandag naar de tennis gingen kijken een hele leuke verrassing gemaakt. OelewapperTeamShirt!! Trots gingen we er mee naar de lodge om het ook daar even te showen.
Woensdag zijn we ook weer naar de cattlepost gegaan. Extra om nog een paar potjes croquet te spelen. Op de heen weg vonden we opnieuw een spoor van een luipaard met prooi, die achter hem aangesleept had.
De Oelewappers die we waren, de shirts vergeten….dus alleen MR. Oelewapper was in tenue. Donderdag vroeg weer naar huis, want Danielle en Marlies moesten gewoon werken.

Afgelopen weekend begon vroeg. Danielle en Marlies begonnen om 6 uur met het lopen van een sponsorloop voor de kerk. Ik begon om 7 uur met oppassen op de kleinkinderen van Justine. Heerlijk bijdehante blagen, Jack van 5 jaar en tweeling, Abby en Maxine van bijna 4!! Daar heb je je handen aan vol. Vermoeiend, ondeugend, maar heel gezellig.
In de middag op naar de cattlepost. Het zwembad was nu vol! Dus vol vermaak!
Ook zijn we gaan vissen in het waterreservoir van de koeien. Als aas moesten we eerst een vogel schieten. Goed aas trouwens, want we hadden er zomaar 3 te pakken! Niet gek natuurlijk als het maar een klein reservoir is
Zondag verjaardag van Patty, die vandaag oma wordt van Eden! Eigenlijk zou het kindje vrijdag geboren worden met een keizersnede. Tijdens scans werd ontdekt dat het kindje met een hazenlipje geboren zou worden en om verdere complicaties te verkomen wordt het daarom met een keizersnede ter wereld gebracht. Na het bericht dat het toch eerder gehaald zou worden, zijn ze gisteren met de hele familie afgereisd naar Johannesburg om van de eerste momenten te kunnen genieten.

De tijd lijkt nu snel te gaan. Denkend aan de stress in Nederland, wil ik eigenlijk ook niet meer naar huis. “HELP, ik moet terug naar mijn oude leven” denkt mijn hoofd. Mensen stressen om alles terwijl het niet nodig is. Maak u regelmatig even geen zorgen, mensen. Denk eens na waarom je stresst. Geen stroom….waarom stress, zoveel mensen zitten zonder stroom, kook maar keer op vuur en steek maar een kaarsje aan. Virus op je computer….is er geen leven meer als er geen computer is? Telefoon stuk….geef maar rooksignalen of wees eens wat sociaal en maak wat tijd om vaker op de koffie te gaan. Pffff ik ben echt gaan leven in een andere wereld. Men zegt dat ik zo weer terug stap in mijn oude leventje, dat zal ook wel, maar ik hoop wel dat ik me blijf realiseren over ander leven op de wereld.
En ook wil ik blijven wie hier ik ben! Wie is was geweest en nu weer helemaal terug heb gevonden. Zoals ze dat hier zo mooi zeggen: Jouw persoonlijkheid gaan we missen, jou mooie persoonlijkheid moet je niet laten verpesten door de een of de ander, ooit komt alles op zijn pootjes terecht en blijf en ben je de gelukkigste persoonlijkheid!!

Ik ben afgelopen weekend begonnen met huilen Justine en ik hadden even een moment alleen, toen we allebei hetzelfde dachten, elkaar aan keken en beide zeiden; “ik ga je missen”, waarop we allebei begonnen te huilen. Ook toen Raymond zei; “jij bent speciaal voor me, jij bent anders dan anderen, de anderen velen die voor jou kwamen. Jij komt zo dicht bij mijn dochter. Ik zal je missen!” schoten de tranen weer in mijn ogen. Raymond en Norma’s dochter is overleden in een auto-ongeluk, dat maakt het extra ontroerend.

Niemand gelooft dat ik volgend jaar terug kom. Maar ik ga er echt voor! ‘al die mensen die hier kwamen zeiden dat en maar enkele zie je terug….’ Dan zal ik een van die enkele zijn die terug komt! Mijn voornemen voor 2009! Terug naar Botswana! Wie helpt en wie gaat mee?

Dankje Drea! zal even aanvullen.
Maandag is Jacques naar ambassade geweestom zijn visa te regelen en bleek dat het gelegaliseerde uitnodigingsbrief nodgi had en gelegaliseerd kopie van het paspoort. Na veel stress, gedoe en geren hebben we het maandag nog op de post gekregen!
Gelukkig is de brief ook nog vandaag(woensdag) aangekomen. Toch nog wat mis natuurlijk, het zal nooit soepeltjes lopen! Maar morgen, donderdag, gaat hij terug om de aanvraag te doen. Het duurt namelijk 5 dagen voor de aanvraag, dus hij moet morgen daarheen. Dus morgen zal ik het aanvullen en vertellen of zijn aanvraag geaccepteerd is!

De mooiste foto, op speciaal verzoek van mama! Hoe gaaf is ie?!?!?!

Doornenburg tot over 10 daagjes! En voor allemaal tot de 25ste!!

Dikke kus!

Wil je Marleen in Botswana bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl